شبه علم به باورها، اعمال یا نظریه هایی اطلاق می شود که به شکلی ظاهرا علمی ارائه می شوند، اما به روش علمی پایبند نیستند یا شواهد تجربی کافی برای حمایت از آنها وجود ندارد. نمونه هایی از شبه علم عبارتند از طالع بینی، خلقت گرایی، و برخی از شیوه های پزشکی جایگزین.
یکی از ویژگی های کلیدی شبه علم این است که اغلب به شواهد حکایتی متکی است تا آزمایش های علمی دقیق. طرفداران ایده های شبه علمی نیز ممکن است از زبان و مفاهیم علمی استفاده کنند تا این تصور را ایجاد کنند که ایده های آنها توسط علم پشتیبانی می شود، در حالی که در واقع چنین نیست. یکی دیگر از ویژگی های کلیدی شبه علم این است که مورد بررسی یا رد علمی قرار نمی گیرد. در مقابل، نظریه های علمی به طور مداوم از طریق آزمایش و مشاهده در حال آزمایش و پالایش هستند. شبه علم می تواند مضر باشد زیرا می تواند افراد را به تصمیم گیری بر اساس اطلاعات نادرست یا گمراه کننده سوق دهد. همچنین می تواند منابع را از تحقیقات علمی قانونی منحرف کند. علاوه بر این، برخی از اقدامات شبه علمی میتوانند خطرناک باشند، مانند درمانهای جایگزین که ممکن است سلامت فرد را به خطر بیندازند و خسارت مالی ایجاد کنند. توجه به این نکته مهم است که افراد دیدگاهی انتقادی نسبت به اطلاعات داشته باشند و یا با روش علمی آشنا باشند تا بین علم و شبه علم تمایز قائل شوند. نیاز است تا در مورد ادعاهایی که به نظر می رسند بیش از حد خوب هستند با دیده شک و تردید نگریسته شود.
به طور کلی شبه علم به عنوان علم ارائه می شود اما به روش علمی پایبند نیست یا فاقد شواهد تجربی برای حمایت از ادعا است. می تواند مضر باشد و منابع را از تحقیقات علمی قانونی منحرف کند. بنابراین مهم است که با روش علمی بتوان بین علم و شبه علم تمایز قایل شد.